We schrijven “Sinterklaasdag” en het pakketje dat Carmen mocht ophalen, ging alle verbeelding te tarten ! Tijdens het middageten wordt onze presidente Carmen gebeld, een vrachtwagen chauffeur vertelt dat op het bezinestation waar ie staat een ernstig gewonde hond, naast de vuilbakken ligt. Het eten blijft staan en Carmen rept zich in het gezelschap van haar schaduw Senda naar de doorgegeven plaats Pucol, alwaar ze in tranen uitbarst. Een jonge witte galgo, volgens de dierenarts nog géén jaar oud geschat, ligt als een hoopje miserie naast een vuile stinkende vuilcontainer. Alwéér blijkt hoe sterk honden zijn, de galgo is bezaaid met wondes en met 2 open breuken aan de voorpoten. Voorzichtig wordt ie in de auto getild, terwijl Carmen de 1ste beste dierenkliniek belt in de dichtste omgeving… en waar ze ook metéén spreekwoordelijk een koude douche krijgt. Nog voor ze ook maar kan vertellen wat er aan de hand is, krijgt ze al onmiddelijk te horen dat ze niet moet rekenen op een voordélige factuur, etc… Daarop wordt ook gebeld naar éne van onze eigen dierenartsen die ook op dat moment niet aanwezig was, doch alles liet voor wat het was en naar zijn kliniek kwam. Ook hij stond versteld van de hevige verwondingen en de 1ste hulp werd geboden, zijnde pijnstilling en het zo goed mogelijk spalken van de gebroken poten. Er wordt een specialist bijgehaald want de breuken zijn gecompliceerd en het is voorlopig een open einde… kunnen de pootjes gered worden ?! De volgende dagen zullen uitsluitsel geven, doch tot zolang is Repsol (voorlopige naam) veilig onder het toeziende oog van onze dierenarts en moet ie éérst wat bijkomen van de shock, alvorens verdere ingrepen kunnen gebeuren. We mogen hierbij ook Senda niet vergeten, terwijl dat witte ventje onmenselijke pijnen moet hebben uitgestaan, troostte zijn hem door hem af en toe een likje op zijn snuit te geven alsof ze wilde zeggen, geen nood vriend… je bent nu in goede handen…