Een asiel slaapt nooit mogen we wel stellen ! Onze Carmen woont in een afdeling van het asiel, met en tussen de honden. Slapen doet ze weinig en is blij als ze aan een 4 à 5 tal uurtjes nachtrust toekomt. Iedere dag opnieuw is het alle hens aan dek, er moet worden gepoetst en daarbij zijn drollen rapen het belangrijkste. Het is van groot belang om een poging te doen om de vliegen zoveel mogelijk op afstand te houden en daar maakt Carmen een belangrijk punt van. Want vliegen betekenen ziektes en dat kunnen we uiteraard missen als kiespijn. Iedere dag opnieuw gaan de vrijwilligers er tegenaan, hokken worden gepoetst en mogelijks gekuist met bleekwater (wat de parvo moet buiten houden), water ververst, eten gegeven en ga zo maar door ! Géén dag is dezelfde, maar wat wel hetzelfde blijft is de aanloop van nieuwe dieren die blijven komen. Hetzij gevonden ergens langs de weg, al dan niet gewond of dieren die worden binnengebracht door de plaatselijke politie. Er gaat ook zelden een dag voorbij dat de dieren niet op bezoek moeten bij onze dierenartsen, die de 1ste broodnodige controles doorvoeren, bloedanalyses afnemen om te zien hoe de toestand is van de dieren, vaccinaties zetten, wondes verzorgen, etc… En wanneer dat allemaal is gebeurd, beginnen de castraties & sterilisaties (al dan niet als er voldoende fondsen aanwezig zijn). In de huidige maand mei zijn 19 dieren opgenomen in het asiel, 6 gingen in pre-adoptie ! Het blijft dweilen met de kraan open en je vraagt je af, worden mensen ooit “menselijk”…