Op bezoek in de thuisbasis…
Net zoals voorafgaande jaren, zakten we ook nu weer af naar onze thuisbasis, het asiel in Sagunto. Geladen en bepakt, werden we met open armen ontvangen. Medicijnen, poets- en ontsmettingsproducten, poezeneten, medisch gereedschap, giften van bevriende vzw’s, … werden met enthousiasme onthaald en met zorgvuldigheid op hun daarvoor bestemde plaats gezet. Even bijkletsen bij een maaltijd en dan afdruipen naar bed, een welkome plek na de lange reis…
De volgende dag, 26.05.18, stond nl. de “Jaarlijkse Vaccinatiedag” op de planning. Een dag die volledig wordt gesponsord vanuit onze Belgische steungroep. Iets wat we enkel kunnen realiseren door de hulp van sympathisanten, meters/peters, donaties en mensen die ons goed gezind zijn. Voor de 4de keer op rij, kwamen onze 2 kanjers van dierenartsen Fran en collega Violeta naar het asiel, om onze 140 honden van hun vaccinatie te voorzien. En niet enkel dat, de dieren worden ook kort onderzocht, eventuele wonden worden gecheckt en verzorgd, hier en daar wordt een ontbrekende chip gezet, alsook worden bij een paar dieren bloed afgenomen voor analyse… (Foto’s werden gepubliceerd in de Steungroep Sos Animales Sagunto).
En dan begint de dagelijkse routine, elke dag opnieuw ! En we staan weer even stil bij het immense werk, dat Carmen en onze vrijwilligers, 365 dagen, 7/7 dagen, 52 weken per jaar verzetten. Ongeveer 140 honden dagelijks verzorgen met vaak slechts 2 en op goeie dagen tot 6 personen, is niet evident. 7 Grote buitenkennels met hondenverblijven worden uitgeveegd, manden worden uitgewassen, drollen worden geraapt, waterbakken worden uitgewassen en opnieuw gevuld, honden worden gecontroleerd of alles ok is en krijgen allemaal een knuffel. En dan begint alles opnieuw in de 10 “quarantaine” kennels, die kleiner zijn en waar ook extra wordt geschuurd op de betonnen vloeren… Vervolgens komen we aan de ziekenboeg zone, waar ook permanent hondjes verblijven …. dweilen met bleekwater, etc… Om dan uiteindelijk in de Vip zone te eindigen. Een zone waar Carmen zelf woont en waar de oudere en medicatie-behoeftige dieren binnen wonen . In de Vip buitenzone zijn dan ook nog enkele kennels waar kleinere hondjes en mama’s met pups verblijven. Iedere dag opnieuw wordt zo’n 4 à 5 tal uren geschuurd, geschrobd, drollen geraapt, water gewisseld,…
Eens alles is gekuist en honden zijn gecontroleerd, worden wéér alle kennels afgestapt met de voeding, alweer een hele opgave aangezien niet iedere hond dezelfde hoeveelheid krijgt (naargelang grootte, gezondheidstoestand, e.d.). Alles gebeurt via een bepaalde routine, waarbij de honden verspreid hun eetbak krijgen voorgeschoteld. Sommige honden krijgen enkel natvoer (medische redenen), anderen een specifieke brok… Nadat iedereen heeft gegeten, kijkt Carmen op haar lange lijsten (die op de frigo’s hangen) en dan komen de medicijnen naar boven. Met de grootste omzichtigheid worden de pilletjes gedeeld en verdeeld aan de desbetreffende honden in de Vip zone en enkele in verschillende buitenkennels.
Wanneer de dagelijkse routine van poetsen, eten en medicijnen uitdelen achter de rug is en er karige tijd overblijft, probeert men toch om met de honden te wandelen (vooral belangrijk voor de dieren in de Vip zone en quarantaine, die kleiner behuisd zijn).
Van ‘s morgens tot laat in de avond, worden honden die in het “residentie” gedeelte verblijven, om de zoveel uren gewisseld. Dit zijn honden die niet met andere honden samen kunnen en/of een enkele hond op tijdelijk pension. Deze honden krijgen speeltijd, waardoor ook zij de tijd en ruimte krijgen om hun pootjes te strekken. Dit is ook tevens iets waar Carmen zelf aan werkt. Vergeten we dan ook niet de “medische verzorging van gewonde dieren, geopereerde dieren, etc…. Een zware en harde taak die Carmen persoonlijk ter harte neemt.
En over Carmen (onze dierbare presidente) gesproken, die zelden langer dan 4 uren per nacht slaapt, die op alle uren van de dag en nacht wordt gebeld, met meldingen van verwaarloosde en gevonden dieren, ontelbare dierenartsbezoeken met weer 1 of ander slachtoffertje, piepkleine pups die worden gevonden en in een kenneltje op haar bed slapen, de papierwinkel van het asiel / adoptie / vergunningen / verslagen / waterput inhoud / etc… De lijst is eindeloos !
Velen onder ons zien enkel de hondjes, doch zien niet wat er verder komt bij kijken… Hoogstwaarschijnlijk zijn we hier nog dingen vergeten vermelden, het is teveel om op te noemen, maar 1 dag in het asiel, ziet er ongeveer als bovenvermeld uit… als er géén noodoproep komt, dat weer 1 of ander dier in nood als de wiedeweerga moet worden opgehaald en naar de dierenarts moet worden geraced…
Vrijwilligers zijn hun gewicht in “goud” waard, want zonder hen zou dit alles niet mogelijk zijn. Vrijwilligers zijn er van alle slag en werkzaamheden, mensen die allen waardering verdienen. Alsook mensen die geloven in ons asiel, mensen die steunen, mensen die een eurootje over hebben om de constant lopende rekeningen te helpen betalen, zodat dit mooie werk kan worden verder gezet !
Voor al deze dieren is het asiel een veilige haven, waar zij weer op krachten kunnen komen, omringd door de goede zorgen en een knuffel van onze vrijwilligers, waar ze hopelijk de kans krijgen op een 2de leven, een gouden mandje, een beter leven !
Het asiel en immense werk wordt in beeld gebracht, is gepubliceerd en terug te vinden in de “Steungroep Sos Animales Sagunto” !
Dank U voor Uw aandacht en steun, we hopen U een beetje inzicht te hebben gegeven in de dagelijkse praktische werking van ons asiel…
Vriendelijke groetjes,
Steungroep Sos Animales Sagunto